Χαλβάς σιμιγδάλι της Σοφίας

Να σημειώσουμε ότι η συνταγή αυτή ήταν φημισμένη στον ευρύτερο οικογενειακό κύκλο και ήταν από τις αγαπημένες της μητέρας μας. Την είχαμε μάθει σχεδόν όλοι γιατί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συμμετείχαμε στην παρασκευή του χαλβά. Για αυτόν τον λόγο τροποποιήσαμε λίγο το αρχικό κείμενο με όλα τα μυστικά. Αν τον φτιάξετε μνημονεύστε και το όνομά της. Για αυτό και την ονομάσαμε συνταγή της Σοφίας…

Δόσεις:
1 ποτήρι του νερού βούτηρο (βιτάμ κατά προτίμηση)
2 ποτήρια του νερού σιμιγδάλι (χονδρό κατά προτίμηση)
3 ποτήρια ζάχαρη
4 ποτήρια νερό
Λίγη βανίλια, κανέλα και αν θέλουμε 1 ποτήρι αμύγδαλα χωρίς φλοιό

Εκτέλεσις:
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε την ζάχαρη και το νερό και το αφήνουμε να πάρει μερικές βράσεις χωρίς να κοχλάζει. Σε άλλη κατσαρόλα βάζουμε να λιώσει το βούτυρο και ρίχνουμε τα αμύγδαλα και τα αφήνουμε λίγο να καβουρντιστούν (ελάχιστα να μην μυρίσουν καμμένο!) ρίχνουμε το σιμιγδάλι και ανακατεύουμε συνεχώς (όταν λέμε συνεχώς, συνεχώς) σκοπός είναι το σιμιγδάλι και το μίγμα να πάρει ένα χρυσό χρώμα και όχι καφέ ή καμμένο. Η κουτάλα να είναι ξύλινη. Τώρα το κρίσιμο σημείο είναι η ένωση του καυτού σιμιγδαλιού με το καυτό σιρόπι. Καλό είναι η διαδικασία να γίνει στο μπαλκόνι. Ρίχνουμε το ζεστό σιρόπι στο καυτό σιμιγδάλι ανακατεύουμε για λίγο γρήγορα και αμέσως σκεπάζουμε την κατσαρόλα μας και βάζουμε απο πάνω μια καθαρή πετσέτα για να μην φύγουν οι ατμοί. Αφήνουμε την κατσαρόλα για 10-15 λεπτά έτσι ώστε να απορροφήσει το σιμιγδάλι το σιρόπι και κατόπιν με μια ειδική φόρμα φτιάχνουμε τις μερίδες του γλυκού σερβίροντάς της σε μια μεγάλη πιατέλα ή δίσκο. Από πάνω ρίχνουμε λίγο ψιλοκοπανισμένη κανέλα ή αφήνουμε και κάποια κομμάτια χωρίς κανέλα για αυτούς που δεν τους αρέσει.

Το γλυκό είναι εύκολο στην παρασκευή του (θυμηθείτε τον κανόνα 1-2-3-4 στα υλικά) νηστίσιμο και σερβίρεται ζεστό ή σε θερμοκρασία δωματίου. Χρειάζεται αρκετή εξάσκηση ώστε να πετύχεται τον σωστό συνδυασμό ψησίματος και σιροπιάσματος. Θα πρέπει να μην είναι πάρα πολύ γλυκό, ούτε πολύ λιπαρό, ούτε πολύ ξερό, ούτε πολύ υγρό. Να γεμίζει τον ουρανίσκο με μια γλυκιά γεύση και να μην ξεχωρίζει κανένα συστατικό στην γλώσσα.

Advertisements

Λεύκωμα Ενθύμιον της Βασιλικής Οικοκυρικής Σχολής Αλεξανδρουπόλεως 1960-1961

Μέσα στις σημειώσεις τις Σοφίας Γρηγοριάδη βρήκαμε και ένα ενδιαφέρον Λεύκωμα από αυτά που τα κορίτσια της γεννιάς της γράφανε γεμάτα αφιερώσεις, ήταν τα Blog της εποχής:

Θεωρούμε ότι οι αφιερώσεις θα πρέπει να μείνουν όπως στην αρχική τους μορφή και απλά θα αναφέρουμε τα ονόματα των συμμαθητριών της μητέρας μας μόνο για ιστορικού λόγους και με την ελπίδα κάποια συμμαθήτρια να έρθει σε επαφή ή να μας αποστείλει κάποια φωτογραφία ή κάποιο άλλο υλικό από εκείνη την εποχή στην Βασιλική Οικοκυρική Σχολή Αλεξανδρουπόλεως (έτη 1960 – 1961).

oikokiriki-sxoli-1960a

Βέβαια όλα τα κορίτσια χρησιμοποιούν τα πατρικά τους επίθετα και έτσι είναι σχεδόν αδύνατο να βρει κανείς πληροφορίες πλέον. Αποτυπώνονται όμως με όμορφο τρόπο τα όνειρά και η αθωώτητά τους.

leukoma10

Εμπόδιο λησμονιάς και αναφορά σε μια ζαβολιά με τις ντομάτες στην κουζίνα από την Παρασούδη Αθανασία – Ασβεστάδες Διδυμοτείχου

leukoma09

Ειρήνη Δασκαλάκη – Ηράκλειον Κρήτης
Τασιάδου Έλλη – Αμυγδαλεών Καβάλας
Νεροπούλου Φούλα – Αξιούπολη Θεσσαλονίκης
Σουσουρίδου Ελένη – Χωρίος Άβας Αλεξανδρούπολης (Άβαντας Αλεξανδρούπολης)

leukoma12

Χατζηνικολάου Μαρία – Γαλήνη Λαγκαδά  (Σε παρακαλώ μην με ξεχνάς!)

leukoma11

Ηλιάδου Νίκη – Οχυρόν Δράμας

leukoma14

leukoma13

Πέρδικα Ελένη – Πέπλος Φερών Ν. Έβρου αφιέρωση και ένα τραγούδι… 1-10-1961

leukoma16

leukoma15

Αλλο ένα όμορφο ποίημα από την Μπόγδη Αφροδίτη , Καπετάν Βαγγέλη 19 Φλώρινα
Αφιερώνουν επίσης:
Ευφραιμίδου Κούλα – Χωριό Πεύκα Αλεξανδρούπολης
Νικολαίδου Φωτεινούλα – Συκορράχη Αλεξανδρούπολης
Καρακύρίου Αφροδίτη – Παραδημή Κομοτηνής

leukoma17

Εδώ δυστυχώς δεν αποκρυπτογραφήσαμε την υπογραφή είναι Βάσω Δώνγκιου, Γκίνγιου, Φώνγιου από το χωριό Άγιον Πνεύμα Ν. Σερρών  9-10-1961

leukoma18

Δημητσοπούλου Μαρία – Πατριάρχου Γρηγορίου 90 Ορεστιάδα (Κλεισώ) Έβρου

leukoma20

Παλιργιωτίδου Μαρίκα – Χωριό Κυανή Διδυμοτείχου

leukoma19

Κουλελή Βασιλική – Μαυρολεύκη Δράμας

leukoma22

Γάκη Τασούλα (Αναστασία) – Αξιούπολη Θεσσαλονίκης  και ξανά
Εφραιμίδου Ελένη – Χωριό Πεύκα Αλεξανδρούπολης με σχέδιο
leukoma21

Ο χωρισμός είναι κακός
τα στήθια μου πληγώνει
θαμπώνει των ματιών το φώς
το αίμα μου παγώνει

Όλα τα άνθη την αυγή
δροσιά είναι γεμισμένα
και μένα τα ματάκια μου
με δάκρυα βουρκωμένα

Γιαννάκου Καλλιόπη – Θέρμη Σέδες Αλ. Παπάγου 8 Θεσσαλονίκη  11-10-1961

leukoma24

leukoma23

Θεοδοσιάδου Παρθένα – Χαλκηδόνος 6 Δράμα  11-10-1961

leukoma26

Κυριζή Μάρω – Αγιος Μάμας Χαλκιδικής

leukoma25

Κριτσίνη Δάφνη – Άγιος Αθανάσιος Ξάνθης  (συντοπίτισσα)

leukoma28

Τσιρομενίδου Μαρίτσα – Μαυρολεύκης Δράμας

leukoma30

Σιδερίδου Ευαγγελία,  Θεμιστοκλέου 10 Δράμα
Ναλμπάντη Γιαννούλα , Νεροφράκτης Δράμας

και παρακάτω το σημείωμα εμπόδιο λησμονιάς της
Κόλλια Ελένη, Υμηττού 104 Παγκράτι Αθήνα   και της
Καραπαναγιώτου Βαγγελίτσας (Ευαγγελία) , Αρτεμισίου 29 Βοτανικός Αθήνα (και καταγωγή από την Μόρια Μυτηλίνης)

leukoma29

leukoma32

leukoma31

Γοιδάκη Μαγδαληνή, Νεροφράκτης Δράμας

leukoma34

Παλεστίδου Δήμητρα, Λοχ. Διαμαντή 25 Ορεστιάδα
Συμεωνίδου Γιαννούλα, Χωριό Πάμφορο Κομοτηνής
Ράλλη Ελένη, Ξηροπόταμος Δράμας
Καραγιάννη Ελένη, Χωριό Πετράδες Διδυμοτείχου Έβρου
Μίχου Παναγιώτα, Γενισέα Ξάνθης

leukoma33

Καϊσίδου Μαρία , Χωριό Τριανταφυλλιά Σερρών  15-10-1961

leukoma36

Το στάχυ της ευτυχίας από την  Ματζιαράκη Λίνα , Ελ. Βενιζέλου 62 Αλεξανδρούπολη 12-10-1961

leukoma35

Λούτσιγκα Καίτη, Περιστεριόνος Χρυσούπολη Καβάλα

leukoma37

leukoma38

Τελευταία ονόματα που αναφέρονται σε αυτό το λεύκωμα:

Παρασμάκη Ευθυμία , Χωριό Νεροφράκτη Δράμας (ή Παρασχάκη Ευθυμία)
Γεωργιάδου Βάσω, Άβδηρα Ξάνθης
Χατζηκλέαρχου Βασιλική, Μαγικό Ξάνθης
Χαβιαρίδου Μαρίνα, Μεγαλοχώριο Λέσβου

leukoma40
Οπισθόφυλλο

Αφήνουμε αυτό το λεύκωμα στον ωκεανό του διαδικτύου με την ελπίδα κάποια στιγμή να βρούμε και τα άλλα λευκώματα που δημιουργήθηκαν εκείνη την εποχή.

oikokiriki-sxoli-1960

Καλή Συμπεριφορά – Περί συστάσεως

6-4-1961
Οι συστάσεις είναι απαραίτητες μεταξύ ανθρώπων αγνώστων μεταξύ τους. Οι οποίοι θα έρθουν σε κάποια επαφή, θα μείνουν αρκετά μαζί, άρα σε έναν χορό θα βρεθούν στην ανάγκη να μιλήσουν, να συνεργασθούν, να φάνε, να χορέψουν κλπ. Σε τέτοιες περιπτώσεις ένα γνωστό άτομο και στους δύο, αναλαμβάνει να γνωρίσει τους δύο αγνώστους, συστήνοντας τον έναν στον άλλον. Σε ένα σπίτι τις συστάσεις αυτές, τις κάνει η οικοδέσποινα, η οποία παρουσιάζει τον νεοφερμένο επισκέπτη ή καλεσμένο της, στους άλλους προσθέτοντας μάλιστα και δύο λόγια για το επάγγελμά του, την κοινωνική του θέση ή το αξίωμα. Δεν είναι ωραίο πράγμα να αφήνουμε έναν επισκέπτη σαν άγνωστο στους άλλους. Τον βάζεται σε αμηχανία, δεν ξέρει τι να πει και δυσκολεύεται να ανακατευθεί στη συζήτηση. Είναι πάρα πολύ ευχάριστο να μιλάμε με πρόσωπα που ξέρουμε το όνομά τους. Παρά να έχουμε απέναντί μας έναν άγνωστο, οπότε μπορούμε να πάθουμε και καμία γκάφα. Να μιλάμε π.χ. με έναν χωρίς να ξέρουμε ότι είναι έμπορος και να καυτηριάζουμε την αισχροκέρδια.
Οι συστάσεις όταν γίνονται, θέλουν μεγάλη προσοχή, παρουσιάζουμε πάντα τον άνδρα στην γυναίκα, τον νεώτερο στον ηλικιωμένο και έναν λιγότερο επίσημο στον επισημότερο. Αν γνωρίζουμε δύο γυναίκες, θα πούμε πρώτα το όνομα της νεώτερης αλλά η ηλικιωμένη πρέπει να δώσει πρώτη το χέρι για χειραψία. Μια σύζυγος όταν θέλει να γνωρίσει τον άνδρα της, θα πει απλώς «σας γνωρίζω τον άνδρα μου» ποτέ τον κύριο μου ή το αντίθετο δηλαδή την κυρία μου. Αν πρόκειται να γνωρίσουμε δύο ανθρώπους του ιδίου φύλου, της ίδιας κοινωνικής θέσης, της ίδιας ηλικίας και δυσκολευόμαστε, απλώνουμε και τα δύο μας χέρια και στους δύο και λέμε ο κύριος α και ο κύριος β και με μια ματιά και στους δύο και χαμόγελο τους αφήνουμε να αμφιβάλουν για την υπεροχή τους.

Ιστορία – Σύνταγμα

22-12-1960
Σύνταγμα ή καταστατικός χάρτης είναι οι βασικοί νόμοι από τους οποίους κυβερνάτε ένας λαός. Το σύνταγμα αποτελεί ένα απαραίτητο φραγμό κατά της αφθαιρεσίας οιονδήποτε οργάνων (ατόμων) και του Βασιλέως.
Στο σύνταγμα ρυθμίζονται τα εξής θέματα:
1/ Το πολίτευμα του κράτους
2/ Γενικές γραμμές για την λειτουργία των οργάνων του κράτους
3/ Τα δικαιώματα και οι ελευθερίες τις οποίες αναγνωρίζει το κράτος εις τα άτομα
4/ Εις το σύνταγμα υπάρχουν ορισμένες διατάξεις που μπορούν να αλλάξουν το σύνταγμα.

Από όλα τα πολιτεύματα που έχουμε γνωρίσει μέχρι τώρα το καλύτερο πολίτευμα είναι η Δημοκρατία, διότι ο ίδιος ο λαός κυβερνάει τον εαυτό του.

Καθολική Ψηφοφορία
Το σύνταγμα ως πολίτευμα της Ελλάδος έχει καθιερώσει την βασιλευόμενη δημοκρατία. Η δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα διότι ο ίδιος ο λαός κυβερνάει πάλι τον εαυτό του. Το σύνταγμα έχει καθιερώσει επίσης την καθολική ψηφοφορία. Καθολική ψηφοφορία είναι όταν τα μόνο προσόντα του εκλογέως να έχει ορισμένη ηλικία και να είναι ηθικώς άξιος. Άλλωτε δεν ελάμβαναν μέρος οι γυναίκες ούτε και όλοι οι άνδρες. Από τους άνδρες εχρειάζοντο προσόντα περιουσιακή ή μορφώσεως ή επαγγελματικής ικανότητος.
Σήμερον όμως μόνο ελάχιστοι περιορισμοί υπάρχουν: Ιθαγένεια, Ηλικία 27 ετών, ικανότητες, αναξιότης (σφάλμα).
Η ψήφος των γυναικών: Άλλωτε δεν ελάμβανον μέρος στην ψήφο. Κατόπιν όμως επικράτησε η γνώμη ότι και η γυναίκα πρέπει να ψηφίζει, διότι αποτελεί το ήμησι του πληθυσμού. Τέσσερα είναι τα επιχειρήματα: 1/ Η ισότης των ανθρώπων μεταξύ των είναι ζήτημα δίκαιον και λογικής 2/ οι γυναίκες πληρώνουν φόρους και έχουν και αυτές συμφέροντα να τα υπερασπιστούν 3/ οι γυναίκες δίνουν υπηρεσία στην κοινωνία διότι εργάζονται είτε εις το σπίτι είτε επαγγελματικά 4/ τα δικαιώματα της ψήφου θα την μορφώσει και θα τις εξυψώσει περισσότερον.

Ονοματολογία Αργαλειού βιοτεχνίας – Προετοιμασία Νήματος

Τι καλείται αργαλειός
Αργαλειός καλείται το όργανο το οποίον τελεί την ύφανση και αποτελείται από 4 τραβέρσες ή δοκούς, από 8 πλαινά και από 3 στημονοφόρους κορμούς ή νηματοφόρους, από τον οδηγό υφασμάτων και από 1 υφασματοφόρο κορμό.
Εξαρτήματα αυτού:
1/ Το ξυλόχτενο ή πέταλο εντός του οποίου τοποθετείται το χτένι
2/ Μιτοφόρος κορμός έχει δύο τροαχαλίες από τις οποίες εξαρτούνται τα μιτάρια και πλαίσια αυτών
3/ Δύο σταυροκάλαμα που συγκρατούν την σταύρωσιν
4/ Δεκαδοτή για να ανοίξει το πανί μας που την χρησιμοποιούμε για να τεντώνεται το πανί μας
5/ Ξυλγάλα(;) ή τεντώστρα
6/ Γκάρδιος μια φαρδιά ράβδος που χρησιμεύει για να συγκρατεί το πανί στον ύφασματοφόρο κορμό
7/ Το γρανάζι που βρίσκεται στην δεξιά μεριά του αδραχτιού και το συγκρατεί για να μην ξετυλίγεται
8/ Η σαίτα
9/ Μασούρια
10/ Πλαίσια, πατητήρες δεξιά και αριστερά στο ξυλόχτενο υπάρχουν 2 κυτία εντός του οποίου τοποθετούνται τα σαμαράκια τα οποία χρησιμέυουν να συγκρατούν την σαίτα για να μην πέφτει.
Ο αργαλειός βιοτεχνίας διαφέρει από τον κρητικό αργαλειό διότι η σαίτα κινείται μόνη και είναι μεγαλυτέρα η απόδοσις.

Προετοιμασία νήματος (κολλάρισμα)
Παίρνοντας νήμα καλό αντοχής πλεκτού βαμβακερού. Το κολάρισμα έχει σκοπό να ενισχύσει τα νήματα να μην σπάνε εύκολα κατα τις επόμενες εργασίες δηλαδή καρούλισμα, διάσιμο, ύφανσις.
Για να κολαρίσουμε 1 οκά νήμα, πέρνουμε ένα δοχείο εκτός του οποίου βάζουμε 3-4 οκάδες νερό και το τοποθετούμε στην φωτιά. Συγχρόνως όμως σε ένα δοχείο βάζουμε 1 οκά κόλλα και την περνάμε από το τρυπητό και όταν δούμε ότι το δοχείο που είναι στην φωτιά αρχίζει και βράζει λίγο ρίχνουμε την κόλλα χυλο και ανακατεύουμε καλά για να μην πιάσει. Όταν η κόλλα ετοιμαστεί και αυτό θα το καταλάβουμε όταν κολλάει στα δάχτυλά μας, κατεβάζουμε το δοχείο από την φωτιά. Εν τω μεταξύ έχουμε ένα άλλο δοχείο κατά προτίμηση σκάφη, βάζουμε 2-3 οκάδες νερό και τοποθετούμε στην σειρά τις κούκλες, το νήμα το οποίο προηγουμένως έχουμε βράσει δηλαδή ζεματίσει. Το πατούμε δυνατά το γυρίζουμε και από την άλλη μέχρις ότου απορροφήσει όλη την κόλλα. Κατόπιν το απλώνουμε σε ξύλα ειδικά μεγάλα και τα βάζουμε στον ήλιο να στεγνώσουν. Πριν ακόμα στεγνώσει τινάζουμε μία μία τις κούκλες για να ξεκολλήσει η μία κλωστή από την άλλη. Όταν στεγνώσουν το μαζεύουμε με προσοχή και τα τοποθετούμε σε μέρος όχι υγρό κάνοντας αλυσίδα.

 

Τρόπος οικιακής κονσερβοποιίας

1-9-1961
Την οικιακή κονσεροποιία μπορεί η κάθε γυναίκα να την επιτύχει αφού μεταχειρισθεί τα σκεύη της κουζίνας της. Γίνεται δηλαδή με γυάλες κονσερβοποιίας η οποίες απαραιτήτως πρέπει να έχουν λάστιχο για να εφαρμόζει καλά το καπάλι και με τις κατσαρόλες που μαγειρεύουμε οι οποίες πρέπει να είναι μεγάλες για χωρούν γυάλες και να σκεπάζονται με νερό.

Πλύσιμο & αποστείρωσης Φιαλών
Σαπουνίζουμε καλά τις γυάλες με χλιαρή σαπουνάδα, τις ξεβγάζουμε 2-3 φορές με χλιαρό νερό και κατόπιν τις βάζουμε για να αποστειρωθούν. Η αποστείρωσις γίνεται με δύο τρόπους:
Α. Μετά το ξέβγαλμα βάζουμε τις γυάλες όρθιες μέσα στην κατσαρόλα, δηλαδή με το στόμιο προς τα επάνω. Τις σκεπάζουμε με νερό και από την ώρα που θα αρχίσει να βράζει τις αφήνουμε να βράσουν ένα τέταρτο της ώρας.
Β. Μετά το ξέβγαλμα τις βάζουμε μπρούμυτα τις γυάλες μέσα στην κατσαρόλα με το στόμιο προς τα κάτω και μόλις αρχίσει να βράζει τις αφήνουμε ένα τέταρτο της ώρας.
Έτσι σκοτώνονται όλα τα μικρόβια.
Τις γυάλες τις διατηρούμε μέσα στο ζεστό νερό μέχρι να τις γεμίσουμε με το είδος που θα κονσερβοποιήσουμε.

11-9-1961
Γέμισμα Φιαλών
Ετοιμάζουμε τα φρούτα ή τα λαχανικά ως εξής: διαλέγουμε αυτά να είναι φρέσκα, να μην είναι χτυπημένα. Τα πλένουμε 2-3 φορές, μέχρι να φύγουν όλα τα χώματα, τα βράζουμε ή τα καθαρίζουμε σύμφωνα με το είδος που κονσερβοποιούμε. Γεμίζουμε με αυτά τα αποστειρωμένα βάζα, τα απογεμίζουμε με χυμό ή σιρόπι αν είναι φρούτα και με τον ζωμό που έβρασαν αν είναι λαχανικά. Στα λαχανικά βάζουμε ένα κουταλάκι του γλυκού αλάτι στη γυάλα του ενός κιλού για να διατηρηθεί καλά το χρώμα τους. Αφαιρούμε τον αέρα με ένα μαχαίρι, σπρώχνουμε τα τοιχώματα του βάζου μέχρι να φύγουν όλες οι φυσαλίδες (φουσκάλες). Σκουπίζουμε με καθαρό αποστειρωμένο πανί το χείλος του βάζου και εφαρμόζουμε το καπάκι σύμφωνα με το είδος της γυάλας που χρησιμοποιούμε. Κατόπιν δένουμε ένα μακρύ σπάγγο στη γυάλα για να μπορούμε να την βγάλουμε από το βραστό νερό όταν τελειώσει η αποστείρωση του προιόντος. Σκεπάζουμε τα βάζα με αρκετό νερό που να τα σκεπάζει καλά και τα αφήνουμε να βράσουν τόση ώρα όση χρειάζεται για το κάθε είδος (προσέχουμε να μη σχηματίζεται ρεύμα γιατί θα σπάσουν) και τα αφήνουμε σε ξύλο ή πανί όχι σε κρύο μέρος γιατί θα σπάσουν. Ξανασφίγγουμε τα καπάκια και σε 24 ώρες δοκιμάζουμε αν έχουν επιτύχει οι κονσέρβες.
Με ένα μαχαίρι χτυπάμε το σκέπασμα και αν ο κρότος που ακούγεται είναι μεταλλικός η κονσέρβα επέτυχε, εαν επίσης γυρίσουμε το βάζο από την ανάποδη και δεν βγάζει υγρό από πουθενά η κονσέρβα επέτυχε.
Αν βγάζει υγρό ή εάν ο κρότος είναι βουβός, πρέπει αμέσως να ανοίξουεμ την κονσέρβα και να την μαγειρέψουμε. Μετά τις 24 ώρες αν την φάμε θα πάθουμε δηλητηρίαση. Για αυτό πρέπει την κονσέρβα που είναι χαλασμένη να μην την πετάξουμε αλλά να την θάψουμε, γιατί υπάρχει κίνδυνος και τα ζώα που θα την φάνε να δηλητηριαστούν.*
Η οικιακή κονσερβοποίησης είναι πολύ απλή. Διαφέρει της κονσερβοποιήσεως με τον βραστήρα πιέσεως εις την οποία χρειάζεται περισσότερος χρόνος αποστειρώσεως του προιόντος γιατί επιτυνχάνεται η κονσερβοποίησης με τον βρασμό. Ενώ στον βραστήρα με την πίεση που δημιουργείται σε αυτόν.
Μετά τις 24 ώρες διατηρούμε τις γυάλες με το προιόν σε μέρος δροσερό και σκιερό όχι υγρό και θερμό.

(* Μην ξεχνάμε ότι την εποχή εκείνη ψυγεία δεν υπήρχαν)

15/9/1961
Βραστήρ Πιέσεως: Ο βραστήρ πιέσεως είναι το καλύτερο μέσον κονσερβοποιήσεως, έχει την ιδιότητα με την πίεση που δημιουργείται μέσα σε αυτόν να σκοτώνει όλους τους μικροοργανισμούς και η επιτυχία να είναι σίγουρη.

Οδηγίαι χρήσεως του βραστήρος προ και μετά:
Αυτός που θα χρησιμοποιήσει τον βραστήρα πιέσεως πρέπει να προσέξει πολύ να διατηρεί αυτόν πάντα σε καλή κατάσταση και να προσέχει να μην σκουριάζει.
Αφού ετοιμαστούν τα βάζα δηλ. γεμίσουν με το είδος που θα κονσερβοποιήσουμε τα τοποθετούμε μέσα στην σχάρα του βραστήρος και όλα μαζί μέσα στον βραστήρα βάζουμε το σκέπασμα του βραστήρος προσέχοντας να κλείσουμε αντίθετα τα κλειδιά για να εφαρμόσει καλά το καπάκι.
Θα βάλουμε μέσα στον βραστήρα νερό μόνο 4-5 δάκτυλα και αφού τον κλείσουμε θα βάλουμε τον βραστήρα στη φωτιά μέχρι να αρχίσει η βελόνη να κινείται.
Θα τον αφήσουμε στην φωτιά τόση ώρα όσο χρειάζεται για το κάθε είδος που κονσερβοποιούμε. Αφού περάσει ο χρόνος πιέσως τότε κατεβάζουμε τον βραστήρα από την φωτιά και αφού κρυώσει λίγο ανοίγουμε τα κλειδιά πάλι αντίθετα αφού προηγουμένος ανοίγουμε τον εξαεριστήρα να φύγει όλος ο ατμός. Αφού φύγει ανοίγουμε τα κλειδιά αντίθετα πάλι και κατόπιν τραβούμε το καπάκι προς την μεριά που είμαστε εμείς. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στο άνοιγμα του βραστήρος γιατί αν δεν βγεί καλά ο ατμός υπάρχει φόβος να μας χτυπήσει.
Τα βάζα τα βγάζουμε και τα τοποθετούμε σε μέρος δροσερό αφού προηγουμένος τα δοκιμάσουμε αν έχουν επιτύχει όπως και στην οικιακή κονσερβοποιία.
Μετά την χρήσην πλένουμε τον βραστήρα, τον σκουπίζουμε και τον τοποθετούμε σε μέρος όχι υγρό για να μην σκουριάσει.

 

Κονσερβοποιία – Διάφορα Τουρσιά

Αγγουράκια
Διαλέγουμε αγγουράκια καλή ποιότητος χωρίς να είναι χτυπημένα. Πρέπει να μπαίνουν στην άλμη πολύ σύντομα από το μάζεμα. Όταν τα κόβουμε αφήνουμε στο αγγούρι 3-4 χιλιοστά κοτσανάκι. Τα τοποθετούμε με προσοχή στα καλάθια και κατόπιν τα ξεχωρίζουμε κατά μέγεθος.
Ετοιμάζουμε άλμη σε 100 χιλιόγραμμα νερό βάζουμε 10 χιλόγραμμα αλάτι ως πυκνότητα.
Γεμίζουμε τα δοχεία ή τα βαρέλια ως την μέση άλμη, τοποθετούμε τα αγγουράκια, τα πιέζουμε ώστε να σκεπαστούν με την άλμη. Τα σκεπάζουμε με ένα καθαρό τουλπάνι και επάνω βάζουμε ένα βάρος.
Την άλλη μέρα βάζουμε ένα χιλιόγραμμα αλάτι σε 10 χιλιόγραμμα αγγουράκια. Το βάζουμε πάνω από το σκέπασμα και τα αφήνουμε να λιώσει σιγά σιγά. Επίσης κάθε εβδομάδα προσθέτουμε 150 γραμμάρια αλάτι σε 10 χιλιόγραμμα αγγουράκια κατά τον ίδιο τρόπο.
Όταν κόψουμε το αγγουράκι κατά μήκος και δούμε ότι έχει χρώμα ελαιώδες χωρίς άσπρη επιφάνεια είναι έτοιμο.
Αφαιρούμε καθημερινώς τον αφρό που σχηματίζεται στην επιφάνεια, καθαρίζουμε το σκέπασμα και το τουλπάνι και τα ξαναβάζουμε στην θέση τους. Ελέγχουμε κάθε μέρα την άλμη όταν είναι θολή προσθέτουμε διπλάσιο αλάτι. Εαν θέλουμε να διατηρήσουμε στην άλμη τα αγγουράκια για πολύ καιρό χύνουμε στην επιφάνεια του δοχείου ζεστή παραφίν ή λάδι για να εμποδίζουν να έλθουν σε επαφή με τον αέρα. Μετά είναι έτοιμα να τα τοποθετήσουμε σε ξύδι (5-6%).
Τα πλένουμε καλά και τα αφήνουμε μια εβδομάδα. Αλλάζουμε το ξύδι και τα βάζουμε σε καινούγιο. Αν θέλουμε αρωματίζουμε το ξύδι. Σε μια σακούλα από λεπτό ύφασμα βάζουμε μπαχαρικά σε αναλογία 6% από κάθε είδος κανέλλα, γαρύφαλλα, μοσχοκάρυδο κλπ. Την κρεμούμε μέσα στο δοχείο με το ξύδι και το ζεστενουμε, βάζουμε την σακούλα και το ρίχνουμε στα αγγουράκια.

Μελιτζάνες
Καθαρίζουμε και πλένουμε τις μελιτζάνες, τις χαράσουμε από την μία μεριά. Τις βάζουμε σε μισό ξυδι και μισό νερό και τις αλατίζουμε εκεί μέσα. Όταν πέφτουν από την βελόνα είναι έτοιμες. Βράζουμε συγχρόνως και τα κοτσάνια από τα σέλινα με τα οποία τα δένουμε μαιντανό, κρεμύδι και λίγο σκόρδο, τα γεμιζουμε με αυτά. Αφού τα δέσουμε τα φιλάμε σε βάζο που το γεμίζουμε με σκέτο ξύδι.

Πιπεριές
Γίνονται όπως οι μελιτζάνες, μόνο που βράζονται λιγότερο και βάζουμε περισσότερα μυρωδικά, καρότα κλπ.

Αγγινάρες
Καθαρίζουμε αυτές και τις αφήνουμε με τα μαλακά φύλλα, κόβουμε λίγο τα αγκάθια και τα καθαρίζουμε από πίσω. Τις χαάσουμε στα τέσσερα από κάτω και τις βάζουμε σε δοχεία με μισό ξύδι και μισό νερό.

Κονσερβοποιία – Μαρμελάδες διάφορες

Για την καλή διατήρηση της μαρμελάδας απαιτούνται 3 ουσίες οι οποίες είναι απαραίτητες, η πηκτίνη, τα οξέα (ξυνό) και τα ζάχαρα. Η πήξις της μαρμελάδας γίνεται όταν βράσουν οι τρεις αυτές ουσίες, οι οποίες έχουν διαλυθεί προηγουμένος σε μικρή ποσότητα νερού.

Μαρμελάδες Πορτοκάλι
Πέρνουμε τα πορτοκάλια, τα καθαρίζουμε, προσέχοντας να μην στάξει ούτε ελάχιστο από το λάδι του φλοιού (αιθέριο έλαιο). Γιατί η μαρμελάδα θα είναι πικρή. Καθαρίζουμε και τα εσωτερικό του πορτοκαλιού από όλες τις πέτσες και τα κουκούτσια και τα βάζουμε όλα σε μια κατσαρόλα με ζάχαρη τόση όσο είναι το βάρος του καθαρισμένου πορτοκαλιού. Τα αφήνουμε να βράσουν έτσι σε σιγανή φωτιά και τα αανακατεύουμε συνεχώς από την ίδια κατεύθυνση για να μην πιάσει η μαρμελάδα (τσικνύσει). Εαν μεταχειρισθούμε για φωτιά γκαζιέρες βάζουμε επάνω από τη φλόγα ένα μικρό τενεκέ.
Για το πόσο θα αφήσουμε την μαρμελάδα πάνω στην φωτιά υπάρχουν ειδικά πυκνόμετρα. Εαν δεν ε΄χουμε τότε εξετάζουμε αυτή πρακτικά, ρίχνουμε λίγη μαρμελάδα σε κρύο νερό και εάν δεν διαλυθεί την κατεβάζουμε γιατί δεν χρειάζεται άλλο να πήξει. Την αφήνουμε λίγο να κρυώσει και γεμίζουμε τα αποστειρωμένα βάζα με την μαρμελάδα, αφού αφήσουμε 1-1,5 πόντο άδεια τα βάζα.

Κονσερβοποιία – Διατήρησις χυμού φρούτων

Διαλέγουμε καλά ώριμα και όχι χτυπημένα φρούτα, τα κόβουμε σε μικρά κομμάτια, τα ζεσταίνουμε λίγο σε μια κατσαρόλα. Τα περνάμε από σουρωτήρι, ξαναβάζουμε το χυμό στη φωτιά να πάρει δυο-τρεις βράσεις, έχουμε αποστειρώσει τα μπουκάλια, όπως ακριβώς αποστειρώνουμε τις γυάλες. Γεμίζουμε αυτά ζεστά όπως είναι με τον καυτό χυμό, τα αφήνουμε μισό πόντο άδεια, σκεπάζουμε με πώμα (φελό) που να εφαρμόζει καλά, δένουμε το στόμιο με ένα καθαρό άσπρο πανί για να κρατιέται κατά το βράσιμο. Βάζουμε τα μπουκάλια στην κατσαρόλα με το στόμιο προς τα πάνω.
Ρίχνουμε ζεστό νερό που να τα σκεπάζει 5 δάκτυλα και τα αφήνουμε να βράσουν 10-15 λεπτά από την ώρα που θα αρχίσει ο βρασμός. Τα βγάζουμε από το νερό, πιέζουμε το φελό να εφαρμόσει καλά, έχουμε λιώσει κερί (παραφίν) και βουτάμε το στόμιο του μπουκαλιού μέσα σε αυτό 2-3 φορές για να σεπάσει τα κενά και να εμποδίζει τον αέρα να μπαίνει στο μπουκάλι.
Εάν θέλουμε ο χυμός να διατηρήσει το χρώμα και το άρωμα του φρούτου προσθέτουμε 1-2 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη στο μπουκάλι του ενός χιλιόγραμμου.

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑

Αρέσει σε %d bloggers: